در بحث کودکی ؛ مولانا عقیده دارد لازم است کودک با هم سن های خویش مصاحبت کند. در طی یک تمثیل، صحبت از کودکی است که به پشت بام رفته و با آویزان شدن بر روی ناودان سنگی افقی معلق در هوا احتمالا بدنبال یکی از خواسته هایش که عملی نشده خود را به زیر انداخته و هلاک نماید.

بستگان تصمیم می گیرند طفلی از بین هم سالان وی را به پشت بام بفرستند تا کودک که پسری است از ذوق وعلاقه ای که به هم سن های خویش دارد ( و شاید هم جنسانش) بطرف وی بیاید و بدین ترتیب جانش در امان بماند.البته بیتی از شعر مولانا که ذیلا آورده می شود دال بر آنست که دو هم جنس همدیگر را بهتر جذب می کنند، در حالیکه امروزه می دانیم جهت جذب دو مولفه ی نیرو ( مثلا نیروی آهنربایی در عالم صنعت و فن آوری) بایستیدو قطب این دو مولفه نیرواز جنس مخالف باشند.

( ادامه دارد)